Aleksandar I, jugoslovenski Kralj, drugi sin Kralja Petra I i Kneginje Zorke, ro\u0111en je na Cetinju 16. decembra 1888. Kum na kr\u0161tenju bio mu je, preko izaslanika, ruski car Aleksandar II. Detinjstvo je proveo u Crnoj Gori, a osnovnu \u0161kolu zavr\u0161io u \u017denevi. Dalje \u0161kolovanje nastavio je u vojnoj \u0161koli u Petrogradu, a potom u Beogradu. Nakon smrti Kralja Petra I, on stupa na presto Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca.<\/p>\n
Sudbinski preokret u \u017eivotu mladog Princa Aleksandra nastupio je 1909, kada se njegov stariji brat, Princ \u0110or\u0111e odrekao prava nasledstva prestola. Kao prestolonaslednik, Princ Aleksandar je pristupio reorganizaciji vojske, pripremaju\u0107i je za kona\u010dan obra\u010dun sa Otomanskim Carstvom.<\/p>\n
U Prvom balkanskom ratu 1912, Prestolonaslednik Aleksandar je kao zapovednik Prve armije vodio pobedonosne bitke na Kumanovu i Bitolju, a potom 1913. u Drugom balkanskom ratu bitku na Bregalnici. U Prvom svetskom ratu bio je vrhovni zapovednik srpske vojske u bitkama na Ceru i Kolubari 1914, kad je srpska vojska potpuno razbila vojsku Austro-Ugarske monarhije. Godine 1915. napadnuta od Austro-Ugarske, Nema\u010dke i Bugarske, Srbija je podlegla u neravnopravnoj borbi. Sa mnogim gubicima srpska vojska se, zajedno sa starim Kraljem Petrom I i Prestolonaslednikom Aleksandrom povukla preko Albanije na ostrvo Krf, gde je reorganizovana. Kada se Kralj Petar I zbog bolesti delimi\u010dno povukao od vladarskih poslova, Prestolonaslednik Aleksandar je postao Regent. Posle oporavka i popune srpska vojska je iste godine odnela veliku pobedu na Solunskom frontu, na Kajmak\u010dalanu. Zavr\u0161ne operacije proboja Solunskog fronta u jesen 1918, srpska vojska je izvr\u0161ila pod vrhovnom komandom Regenta Aleksandra, sa odli\u010dnim komandnim kadrom u koji spadaju vojvode \u017divojin Mi\u0161i\u0107, Stepa Stepanovi\u0107 i Petar Bojovi\u0107.<\/p>\n
Posle vojni\u010dkih do\u0161li su i dr\u017eavni\u010dki uspesi. Nakon odluka srpske Narodne skup\u0161tine i Narodnog Vije\u0107a u Zagrebu, Regent Aleksandar je proglasio ujedinjenje Srba, Hrvata i Slovenaca u jednu dr\u017eavu, 1. decembra 1918. Ovim \u010dinom ostvareni su ideali o ujedinjenju ju\u017enih Slovena, za koje su se zalagali njegov otac i deda.<\/p>\n
Posle smrti Kralja Petra I 16. avgusta 1921, Regent Aleksandar je postao Kralj Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca. 1922. godine o\u017eenio se princezom Marijom od Rumunije. U tom braku ro\u0111ena su tri sina \u2013 Petar, Tomislav i Andrej.<\/p>\n
Na planu unutra\u0161nje politike, u Kraljevini Srba, Hrvata i Slovenaca (SHS) do\u0161lo je do ozbiljne dr\u017eavne krize izazvane zao\u0161trenim partijskim i me\u0111unacionalnim odnosima. Zbog atentata u Narodnoj skup\u0161tini i haoti\u010dnog stanja u zemlji Kralj Aleksandar I ukida Ustav 1929, a zatim menja naziv dr\u017eave Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca u Kraljevina Jugoslavija, i umesto nasle\u0111enih istorijskih pokrajina, reorganizuje dr\u017eavnu upravu stvaraju\u0107i devet banovina. Po\u0161to je Kralj procenio da su se politi\u010dke prilike u zemlji smirile, progla\u0161en je 1931. novi Ustav, poznat kao \u201eOktobarski ustav\u201c.Uveren da \u0107e se dr\u017eavna kriza trajno re\u0161iti tek stvaranjem jugoslovenske nacije, Kralj Aleksandar I je poku\u0161ao da taj cilj ostvari sprovo\u0111enjem politike tzv.\u201eintegralnog jugoslovenstva\u201d, koja se pokazala kao neuspe\u0161na.<\/p>\n
U spoljnoj politici, intenzivno je radio na sklapanju me\u0111ud\u017eavnih odbrambenih saveza usmerenih protiv sila koje su te\u017eile reviziji Versajskog sistema mirovnih ugovora. Njegovom zaslugom stvorena je 1921. Mala Antanta (Kraljevina Srba, Hrvata i Slovenaca, Rumunija i \u010cehoslova\u010dka). Savez sa Francuskom sklopljen je 1927, a 1934. obrazovan je savez izme\u0111u Jugoslavije, Rumunije, Turske i Gr\u010dke.<\/p>\n
Prilikom dr\u017eavne posete Francuskoj, u koju je otputovao da bi u\u010dvrstio odbrambeni savez protiv nacisti\u010dke Nema\u010dke, Kralj Aleksandar I ubijen je u Marseju, 9. oktobra 1934. zajedno sa francuskim ministrom inostranih poslova gospodinom Lujom Bartuom. Njegova smrt duboko je potresla \u010ditavu Jugoslaviju, a njegovo telo ispratile su stotina hiljada ljudi \u010ditavim putem do Oplenca, gde je sahranjen u mauzoleju crkve Svetog \u0110or\u0111a zadu\u017ebine Kralja Petra I. Narodna skup\u0161tina i Senat Kraljevine Jugoslavije nazvali su ga Vite\u0161ki Kralj Aleksandar I Ujedinitelj.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
King Alexander I of Yugoslavia was the second son of King Peter I and Princess Zorka, who was born in Cetinje Montenegro 16 December 1888.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":3723,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[98],"tags":[],"class_list":["post-5636","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-timeline-lat"],"acf":[],"yoast_head":"\n