Na gradskoj vili u ulici Kneza Miloša na broju tri, koja predstavlja jedan od retkih primera stambene gradnje iz 19. veka, Njegovo Kraljevsko Visočanstvo Prestolonaslednik Aleksandar u pratnji NJ.K.V. Princeze Katarine otkrio je danas spomen ploču koja će biti svedočanstvo da su u ovoj vili živele važne ličnosti srpske istorije koje su u vreme Kralja Milana Obrenovića i Kralja Petra I Karađorđevića (pradede Prestolonaslednika Aleksandra) dale značajan doprinos razvoju Srbije. Činu otkrivanja spomen ploče prisustvovao je i profesor Slobodan Marković, član Krunskog saveta, dr Petar Marković, vlasnik kuće i potomak generala Petra Mišića i Karađorđeve kćerke Milice i Nj.E. g-din Konstantin Ikonomidis, ambassador Grčke u Srbiji.

Spomen tabla posvećena je Čedomilju i Elodiji Mijatović koji su u ovoj kući živeli od 1875. do 1885. godine nakon čega su je kupili i u njoj živeli general Petar Mišić i njegova supruga Milica Mišić, rođena Vujić (unuka Vožda Karađorđa).

Čedomilj Mijatović bio je profesor, političar, diplomata, ekonomista, istoričar i pisac. Čini se da je od prve do poslednje svoje godine, od 1842. do 1932, sve vreme samo radio. Počeo je kao profesor političke ekonomije i finansija na beogradskoj Velikoj školi, da bi zatim šest puta bio ministar finansija, dva puta ministar inostranih dela i diplomata više od trideset godina. Jedan je od osnivača Narodne stranke, jedan od začetnika ekonomske nauke kod nas, osnovao je Narodnu banku Srbije i našoj valuti dao ime – dinari. Napisao je prvu veliku biografiju u našoj istoriografiji, njegove istorijske romane voleli su i čitaoci i kritičari, pisao je prozu o verskim temama, prevodio s engleskog, bio je naš prvi novinski dopisnik iz Londona, prvi Srbin izabran za počasnog člana Kraljevskog istorijskog društva u Londonu.

Njegova supruga Elodija Mijatović, rođena Loton, živela je u Bostonu pedesetih godina 19. veka i radila u advokaturi abolicionističkog pokreta.  Godine1864.  udala za Čedomilja Mijatovića, i sa njim živela u Beogradu gde je  od porodičnog prijatelja Frensisa Mekenzija, škota, predstavnika britanskog Biblijskog društva, kupila kuću sa velikom baštom, kasnije poznatom i kao vila Loton. Elodija Mijatović ostaće upamćena kao spisateljica i prevodilac srpskih knjiga na engleski jezik. Snažno je propagirala srpske interese u Evropi i 1872. godine u Londonu je objavila „Istoriju moderne Srbije” (The History of Modern Serbia), a potom i „Srpski folklor” (Serbian Folklore) 1874. godine. Osnovala je beogradsko Udruženje žena i bila počasni član Dobrotvornih Zadruga i Saveza Srpkinja, koji su objavljivali u časopisu „Ženski svet”. Početkom 20. veka Elodija Mijatović je bila prva i jedina koja je u Njujorku prevela na engleski jezik deset srpskih narodnih bajki. Posebno je značajan njen prevod pesama iz Kosovskog ciklusa i pokušaj da sve pesme ujedini u celovitu nacionalnu baladu.

Po preseljenju u London 1885. godine na ambasadorsku službu, Mijatovići prodaju kuću cincarskom trgovcu Nikoli Antuli, koji je potom 1906. godine kuću prodao Dušanu Vujiću, tadašnjem upravniku Dvora Nj.V. Kralja Petra I. Pravi kupac je, u stvari bio Vujićev zet, potpukovnik Petar Mišić, komandant Šestog pešadijskog puka, čija je supruga Milica bila unuka Vožda Karađorđa, preko Voždove kćerke Save.

Nj.K.V. Prestolonaslednik Aleksandar i Nj.K.V. Princeza Katarina Tabla posvećena Čedomilju i Elodiji Mijatović koji su u ovoj kući živeli od 1875. do 1885. godine nakon čega su je kupili i u njoj živeli general Petar Mišić i njegova supruga Milica Mišić, rođena Vujić (unuka Vožda Karađorđa) Nj.K.V. Prestolonaslednik Aleksandar i dr Petar Marković, vlasnik kuće i potomak đenerala Petra Mišića Nj.K.V. Prestolonaslednik Aleksandar i Nj.K.V. Princeza Katarina sa g-dinom Petrom Markovićem, vlasnikom kuće i potomkom đenerala Petra Mišića, Nj.E. g-dinom Konstantinosom Ikonomidisom, ambasadorom Grčke u Srbiji, profesorom Slobodanom Markovićem, članom Krunskog saveta i uvaženim gostima